Εκεί, κάθε κουτί και κάθε μπουκάλι μετατρέπεται σε 3 λεπτά -ένα μικρό, αλλά μετρήσιμο αντίβαρο στην ακρίβεια.

Το ανταποδοτικό σύστημα δείχνει να λειτουργεί: Περισσότερα υλικά επιστρέφουν στον κύκλο ανακύκλωσης και λιγότερα χάνονται στα απορρίμματα. Το ερώτημα όμως παραμένει αν πρόκειται για περιβαλλοντική συνείδηση ή για μια πρακτική ανάγκης.

Ίσως τελικά το κίνητρο να είναι η αρχή. Η ανάγκη οδηγεί στα «σπιτάκια», η επανάληψη δημιουργεί συνήθεια -και η συνήθεια μπορεί να γίνει κουλτούρα, αν η πόλη επενδύσει σε αυτήν πέρα από τα 3 λεπτά.