Με τις προσπάθειες όλων των αρμοδίων φορέων της τελευταίας δεκαετίας η μελέτη επικαιροποιήθηκε, το έργο δημοπρατήθηκε και φαίνεται πως περατώθηκε μετά και από τις αστοχίες που προέκυψαν στην πορεία του. Σε κάποιον που βλέπει το έργο από μακριά ίσως δημιουργηθεί η εντύπωση ότι επί τέλους η Μαραθόπολη έχει ένα σύγχρονο, ασφαλές και λειτουργικό Λιμάνι και πιθανόν ν’ ακολουθήσουν οι ανάλογες τελετές παράδοσης και παραλαβής. Ο διάβολος όμως όπως λέγεται κρύβεται στις λεπτομέρειες και εμείς που για πολλά χρόνια γνωρίζουμε τα προβλήματα και παρακολουθούμε από κοντά την πορεία του έργου πριν σβήσουν τα φώτα οφείλουμε να επισημάνουμε λάθη και παραλείψεις που καθιστούν το έργο ημιτελές και ανασφαλές.
Το Λιμάνι σ’ ένα «ψαροχώρι» που τα τελευταία χρόνια μεταβάλλεται σε τουριστικό προορισμό ακολουθώντας την αναπτυξιακή πορεία του Costa Navarino δεν είναι απλά ένα ασφαλές αλιευτικό καταφύγιο αλλά έργο πνοής και για άλλες δράσεις. Για να υπηρετεί τους σκοπούς αυτούς οφείλει να είναι ένα έργο ολοκληρωμένο σε όλα τα επίπεδα και δεν είναι.
Κατ’ αρχήν στην παρούσα φάση και πριν το έργο παραδοθεί παρατηρούνται οι παρακάτω ελλείψεις και αστοχίες στα σημεία που αφορούσε η μελέτη που υλοποιήθηκε. Συγκεκριμένα η «Γλύστρα» κατά την άποψη των αλιέων είναι μη λειτουργική και δεν εξυπηρετεί την είσοδο-έξοδο μεγάλων σκαφών ενώ τμήμα της έχει πάθει ζημιά, τέσσερις (4) στύλοι φωτισμού έχουν καταστραφεί , οι βάσεις των σηματοδοτών στην είσοδο του λιμανιού έχουν σκουριάσει και μάλιστα μία εξ αυτών έχει ήδη καταστραφεί, τμήμα του αριστερού προσήνεμου λιμενοβραχίονα έχει υποστεί ζημία με μία μέσης έντασης θαλασσοταραχή και θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην αποκατάσταση της που ήδη με την επίβλεψη των αρμοδίων υπηρεσιών έχει αρχίσει.
Κατά δεύτερον στο υπόλοιπο τμήμα του Λιμανιού σε αυτό που δεν περιλαμβάνεται στις μελέτες που υλοποιήθηκαν παρουσιάζονται χρόνια προβλήματα που καθιστούν ένα μεγάλο μέρος του του όχι μόνο ανενεργό αλλά και επικίνδυνο. Συγκεκριμένα στο εσωτερικό του έχει σωρευτεί και συνεχίζει απρόσκοπτα να σωρεύεται άμμος , παρά το «κλείσιμο της μπούκας» και την εκβάθυνση η οποία προφανώς δεν υλοποιήθηκε σύμφωνα με τη μελέτη, με αποτέλεσμα το βορειοανατολικό μέρος του να θυμίζει περισσότερο αμμώδη παραλία παρά εσωτερικό χώρο λιμένος, κατάσταση που εμποδίζει την ανάπτυξη στην γύρω περιοχή. Το θέμα δεν είναι απλά αισθητικό αλλά κυρίως πρόβλημα λειτουργικότητας υγιεινής και ασφάλειας δεδομένου ότι κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων σε μερικά χρόνια η πρόσχωση θα έχει επεκταθεί στο μεγαλύτερο μέρος του λιμανιού.
Όλα τα ανωτέρω που περιγράφουμε και αποδεικνύονται με φωτογραφικό υλικό δεν έχουν τη λογική της απαξίωσης ούτε της αμφισβήτησης ενός έργου αναγκαίου που έγινε αλλά στοχεύουν στην εγρήγορση των αρμοδίων υπηρεσιών για την διόρθωση των όποιων ελλείψεων και κυρίως στην ανάγκη μιας ολοκληρωμένης παρέμβασης στον εσωτερικό χώρο του λιμανιού που θα συνοδεύεται με ανάπλαση της ζώνης λιμένος και του περιβάλλοντος χώρου , έργο πνοής για την ανάπτυξη του τόπου.
Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος
Μαραθόπολη
