Η ζωή μας είναι μια αλυσίδα από κρίκους -γεγονότα που μας οδηγούν άλλοτε σε έναν βατό, όμορφο και φωτεινό δρόμο και άλλοτε σε έναν δρόμο μακρύ, κουραστικό ή γεμάτο απότομες στροφές. Ομως δεν το βάζουμε κάτω, διότι στην επόμενη στροφή μας περιμένει η ελπίδα που θα μας βγάλει στο ξέφωτο. Το «Ερωτας στον Ιστό» της δημοσιογράφου και συγγραφέα Θεοδώρας Κωτσοπούλου από την Καστοριά, είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους που πίστεψαν στην αγάπη και τον σεβασμό. Αλήθεια, υπάρχουν αυτές οι αξίες;

Το βασικό κίνητρο συγγραφής του βιβλίου ήταν να φωτιστούν πλευρές της σύγχρονης ανθρώπινης επαφής που συχνά μένουν στο σκοτάδι. Οπως χαρακτηριστικά δηλώνει η συγγραφέας στην «Ε», στον ψηφιακό κόσμο, αυτό που μοιάζει αληθινό μπορεί να κρύβει ψευδαισθήσεις, χειρισμό ή και εκμετάλλευση και το πιο συνηθισμένο λάθος είναι ότι ερωτευόμαστε την ιδέα του άλλου και όχι τον ίδιο τον άνθρωπο.

Ιδιαίτερο στοιχείο του βιβλίου αποτελεί η πολυδιάστατη μορφή του, καθώς οι ιστορίες δεν αποδίδονται μόνο μέσα από τον λόγο, αλλά εμπλουτίζονται με ποίηση, εικαστικά έργα, σκίτσα και εικόνες της Δωροθέας Χαρίτωνος και της Φανής Θεοχάρη, καλλιτεχνών της περιοχής, δημιουργώντας μια πιο ολοκληρωμένη και βιωματική εμπειρία για τον αναγνώστη.

"Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι ότι ερωτευόμαστε την ιδέα του άλλου και όχι τον ίδιο τον άνθρωπο".

Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Δρακουλάκου

Ποιο ήταν το βασικό κίνητρο που σε ώθησε να γράψεις το «Ερωτας στον Ιστό»;

Το βασικό κίνητρο για να γράψω το «Ερωτας στον Ιστό» γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη να φωτιστούν πλευρές της σύγχρονης ανθρώπινης επαφής που συχνά μένουν στο σκοτάδι. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι σχέσεις ξεκινούν, εξελίσσονται και πολλές φορές διαλύονται μέσα από μια οθόνη. Ηθελα να καταγράψω αυτή τη νέα πραγματικότητα, όχι μόνο ρομαντικά, αλλά και με ειλικρίνεια απέναντι στους κινδύνους, τις ψευδαισθήσεις και την ευαλωτότητα που τη συνοδεύουν.

Στο εξώφυλλο του βιβλίου αναφέρεις ότι πρόκειται για αληθινές ιστορίες. Πόσες ιστορίες περιλαμβάνονται συνολικά και έχουν πράγματι συμβεί, ενδεχομένως και στην περιοχή σας;

Πρόκειται για πέντε αληθινές ιστορίες, τις οποίες επεξεργάστηκα έπειτα από αρκετά μεγάλη έρευνα. Μάλιστα, δύο είναι και δικές μου ιστορίες: η μία που έζησα σε μια αποστολή μου στην Κωνσταντινούπολη και μία που αφορά το τέλος του μυθιστορήματος. Ναι, οι ιστορίες που αναφέρω έχουν λάβει χώρα και στην περιοχή μας, όμως στο μυθιστόρημα υπάρχει και μυθοπλασία. Εκείνο όμως που ξεχωρίζει στο βιβλίο «Έρωτας στον Ιστό» είναι ότι κάθε ιστορία εμπλουτίζεται με εικόνες από ζωγράφο της περιοχής μας, αλλά και με ποιήματα που γράφτηκαν από μια φίλη μου ποιήτρια, τη Θεοφανώ Θεοχάρη, και σχετίζονται με την υπόθεση του μυθιστορήματος. Εκείνο που ξεχωρίζει το συγκεκριμένο βιβλίο είναι τα πολλά μηνύματα που περνάω και πιστεύω ότι προσελκύουν τον αναγνώστη.

Να σας δώσω και μια είδηση: ετοιμάζω και το δεύτερο βιβλίο μου με τίτλο «Ο άνεμος των πέντε χρόνων». Εδώ πρόκειται για μια αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε στην Καστοριά, τη Θεσσαλονίκη, την Κομοτηνή και τα Ιωάννινα.

Σε ποιο βαθμό έχουν αλλάξει για τις ανάγκες του βιβλίου;

Οι ιστορίες έχουν υποστεί δημιουργική επεξεργασία, κυρίως για να προστατευτούν τα προσωπικά δεδομένα των ανθρώπων που εμπλέκονται. Εχουν αλλάξει ονόματα, χαρακτηριστικά και κάποιες λεπτομέρειες, χωρίς όμως να αλλοιώνεται η ουσία των γεγονότων. Στόχος μου ήταν να διατηρήσω την αλήθεια του συναισθήματος και όχι απαραίτητα την απόλυτη ακρίβεια των περιστατικών.

Το έργο σου «μιλά» μέσα από λόγο, ποίηση και εικόνα. Τι σε οδήγησε να το παρουσιάσεις με αυτόν τον πολυδιάστατο τρόπο;

Ο έρωτας στον ψηφιακό κόσμο είναι πολυεπίπεδος και δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο με έναν τρόπο. Ο λόγος αφηγείται, η ποίηση αποκαλύπτει τα πιο βαθιά και άρρητα συναισθήματα, ενώ η εικόνα δημιουργεί την ατμόσφαιρα και ενισχύει τη βιωματική εμπειρία. Ήθελα ο αναγνώστης να μη διαβάζει απλώς, αλλά να νιώθει και να «βλέπει» κάθε ιστορία.

Ο τίτλος έχει την καρδιά ανάποδα και η ιστορία μιλά για κινδύνους και εκμετάλλευση. Γιατί αυτή η επιλογή;

Η ανάποδη καρδιά συμβολίζει έναν έρωτα που δεν είναι όπως φαίνεται. Στον ψηφιακό κόσμο, αυτό που μοιάζει αληθινό μπορεί να κρύβει ψευδαισθήσεις, χειρισμό ή και εκμετάλλευση. Ηθελα να δώσω αυτό το οπτικό και συμβολικό μήνυμα από την πρώτη στιγμή, ώστε ο αναγνώστης να προσεγγίσει το βιβλίο με επίγνωση, αλλά και με ανοιχτή σκέψη απέναντι σε όσα μπορεί να κρύβονται πίσω από μια οθόνη.

Ποια είναι τα μεγαλύτερα λάθη στις διαδικτυακές σχέσεις;

Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι ότι ερωτευόμαστε την ιδέα του άλλου και όχι τον ίδιο τον άνθρωπο. Στο διαδίκτυο όλοι δείχνουμε την καλύτερη εκδοχή μας – κι αυτό είναι όμορφο, αλλά και επικίνδυνο. Άλλο λάθος είναι η βιασύνη: να εμπιστευτείς πολύ γρήγορα, να μοιραστείς προσωπικά πράγματα ή να πιστέψεις λόγια χωρίς πράξεις. Και ίσως το πιο ανθρώπινο λάθος: να αγνοούμε τα «μικρά καμπανάκια» επειδή θέλουμε τόσο πολύ να είναι αληθινό.

Πώς μπορεί κάποιος να προστατευτεί χωρίς να αποκοπεί;

Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε το διαδίκτυο — χρειάζεται να το σεβόμαστε. Λίγη καχυποψία είναι υγιής. Να κρατάς χρόνο πριν ανοιχτείς, να ζητάς συνέπεια στα λόγια και στις πράξεις, να αποφεύγεις να δίνεις προσωπικά στοιχεία ή χρήματα. Και κάτι απλό αλλά σημαντικό: να θυμάσαι ότι η πραγματική ζωή είναι πάντα το φίλτρο. Ό,τι δεν στέκει έξω από την οθόνη, δύσκολα θα σταθεί μέσα της.

Τι θα έλεγες σε μια έφηβη που πιστεύει «σε μένα δεν θα συμβεί»;

Θα της έλεγα: «Δεν χρειάζεται να φοβηθείς για να προσέχεις. Αρκεί να αγαπάς τον εαυτό σου αρκετά ώστε να μην τον αφήνεις εκτεθειμένο». Δεν είναι θέμα εξυπνάδας ή δύναμης – είναι θέμα εμπειρίας. Και η εμπειρία, δυστυχώς, πολλές φορές έρχεται μετά το λάθος. Αν κάτι σου φαίνεται «πολύ καλό για να είναι αληθινό», συνήθως είναι. Και δεν πειράζει να κάνεις ένα βήμα πίσω.

Ποιες αξίες έχουν σημασία σήμερα;

Η ειλικρίνεια - ακόμη κι όταν είναι άβολη. Ο σεβασμός - ακόμη κι όταν δεν υπάρχει ανταπόκριση. Η αυτοεκτίμηση - γιατί χωρίς αυτήν, ψάχνουμε επιβεβαίωση σε λάθος μέρη. Και η υπομονή. Ο αληθινός άνθρωπος δεν χάνεται επειδή άργησε λίγο να φανεί.

Τι κάνει την Καστοριά ξεχωριστή;

Η Καστοριά έχει μια ηρεμία που σε κάνει να ακούς καλύτερα τον εαυτό σου. Η Σπηλιά του Δράκου, η λίμνη Ορεστιάδα δεν είναι απλώς ένα τοπίο - είναι συναίσθημα. Οι βόλτες δίπλα στο νερό, τα παλιά αρχοντικά, οι μικρές καφετέριες που μοιάζουν να κρατούν ιστορίες… όλα αυτά δημιουργούν ένα σκηνικό ιδανικό για ιστορίες αγάπης - αληθινές ή φανταστικές. Σε μια μικρή πόλη, οι σχέσεις έχουν άλλο βάρος. Δεν είναι απρόσωπες. Κουβαλούν βλέμματα, συναντήσεις, σιωπές. Και ίσως γι’ αυτό, όταν κάτι είναι αληθινό, φαίνεται πιο καθαρά.

Περίληψη

Πάλεψα πολύ και έκλαψα για αυτή τη σχέση και, πολλές φορές, υποχώρησα. Πριν από λίγο ήθελα να μαζέψω τα σπασμένα μου κομμάτια σε μια βαλίτσα και να κλείσω την πόρτα της σχέσης μου με τον Άρη, όμως σοβαρό εμπόδιο ήταν πάντα η καρδιά μου, που επαναστατούσε έντονα και μόνο που το σκεπτόταν το μυαλό μου. Γιατί, κακά τα ψέματα, η καρδιά έχει πάντα τους δικούς της αδιαπραγμάτευτους νόμους, η ίδια είναι αυτόνομη και ορίζει τι θα κάνεις. Η ψυχή μας… Δε φυλακίζεται η ψυχή… Μόνο ταξιδεύει… στο άτομο που αγγίζει την καρδιά μας.

Απόσπασμα

-“Μη ζητιανεύεις Λένα” σκέφτηκα “λίγη αγάπη από ανθρώπους, που δεν έχουν χρόνο για σένα, από ανθρώπους που σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους.

Μην το κάνεις ποτέ.

Τα άτομα, που σε κάνουν αόρατη και ασήμαντη με την αδιαφορία τους, δεν σου αξίζουν…

Σου αξίζει κάποιος, που με το ενδιαφέρον του σε κάνει να νιώθεις σημαντική, χαρισματική…

…Να φεύγεις από κάθε ανθρώπινή σου σχέση, εκπέμποντας σεβασμό και εκτίμηση.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 Γεννήθηκα στο  Πευκόφυτο Καστοριάς σε ένα ορεινό χωριό του Γράμμου από μικρή μου άρεσε να πηγαίνω στο κοινοτικό γραφείο του πατέρα μου που ήταν πρόεδρος  να γράφω και να διαβάζω διάφορα βιβλία που ήταν στην βιβλιοθήκη. Είχα μια  τάση να γράφω ωραίες εκθέσεις. Μου άρεσε να ξεδιπλώνω σε μια κόλλα χαρτί όλες τις σκέψεις μου, τα όνειρα μου, τις ανησυχίες μου αλλά και τους στόχους μου. Μου άρεσε να ταξιδεύω νοερά σε άγνωστα μέρη και όλα αυτά μετά να τα διατυπώνω στο χαρτί. Μάλιστα τις εκθέσεις μου τις διάβαζαν και δημόσια  τόσο στο σχολείο οι δάσκαλοι όσο και στα αλλά διδακτήρια. που φοίτησα . Η επαγγελματική ενασχόλησή μου με τη δημοσιογραφία μέσα από τις εφημερίδες της Καστοριάς (Μακεδονικός λόγος, Καστοριανή εστία, Σέντρα και  στην Νέα Καστοριά και τώρα με την τηλεόραση Βεργίνα Θεσσαλονίκης και Κύπρου  ήταν και η αφορμή να στρέψω τη γραφίδα μου και σε άλλα πεδία. Σε άλλες αναζητήσεις και καταγραφές. όπως το  διαδικτυακό μου δημιούργημα, την ιστοσελίδα www.kastoria365.gr, Ομως η αφορμή για αυτή την πρώτη συγγραφική απόπειρα μίας ενιαίας ιστορίας αποτέλεσε το βήμα που μου έδωσε ο καθηγητής  της δημοσιογραφίας του ΑΠΘ κ. Νίκος Παναγιώτου όπως η παρακολούθηση  πολλών μαθημάτων  οι νέες τάσεις και εξελίξεις στον τομέα της Δημοσιογραφίας και των ΜΜΕ που διοργάνωνε  το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης   Η ιδέα μπήκε στο μυαλό και από εκεί πέρασε στο χέρι, στο μολύβι, στο πληκτρολόγιο. Παράλληλα πέρασαν μήνες και χρόνια που κατέληξαν εδώ, σε αυτό το βιβλίο. Μία ιστορία αγάπης που γράφτηκε με πολύ αγάπη. Με κόπο και μεράκι. Άλλωστε όπως ήδη ανέφερα, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε διαπίστωσα πόσο πολύ μου αρέσει να γράφω. Το μόνο σίγουρο είναι το αγαπώ, ό,τι κάνεις με αγάπη, τότε το απολαμβάνεις κιόλας. Ελπίζω να απολαύσετε και εσείς την ανάγνωση της ιστορίας που ξεδιπλώνεται μέσα από τις σελίδες "ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟ".