Η συγκυρία αυτή καθορίζει το πώς θα τοποθετηθεί η Καλαμάτα και συνολικά η Πελοπόννησος στον αεροπορικό χάρτη της επόμενης εικοσαετίας. Την ίδια στιγμή, η διεθνής αεροπορική αγορά επανασχεδιάζει τους κόμβους της, με έμφαση σε περιφερειακά αεροδρόμια που μπορούν να λειτουργήσουν ως απευθείας πύλες προς αναδυόμενες αγορές.
Ο διάδρομος του αεροδρομίου έχει σήμερα μήκος 2.703 μέτρα και εξυπηρετεί επαρκώς τη σημερινή τουριστική και εμπορική κίνηση. Το ζητούμενο όμως είναι αν καλύπτει τις ανάγκες που διαμορφώνονται ήδη σε διεθνές επίπεδο. Οι νέες αγορές, οι πτήσεις μεγάλης ακτίνας και τα αεροσκάφη διπλής ατράκτου απαιτούν διαφορετικές υποδομές, αλλά και σαφή στρατηγική στόχευση από την πλευρά των τοπικών κοινωνιών. Αν η Καλαμάτα θέλει να λειτουργήσει ως τουριστική πύλη της Πελοποννήσου, με απευθείας συνδέσεις από Αμερική, Ινδία, Αυστραλία και Κίνα, χρειάζεται διάδρομο τουλάχιστον 3.300 μέτρων. Σε αυτό το μήκος αρχίζει το πραγματικό πεδίο των wide body αεροσκαφών, χωρίς περιορισμούς που επηρεάζουν την εμπορική βιωσιμότητα των δρομολογίων. Με τα σημερινά δεδομένα, οι υπερατλαντικές πτήσεις θα κινούνταν οριακά, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα σταθερού προγραμματισμού και σοβαρών συνεργασιών με μεγάλες αεροπορικές εταιρείες.
Η τεχνική αυτή παράμετρος μετατρέπεται έτσι σε καθαρό αναπτυξιακό ζήτημα, που επηρεάζει άμεσα επενδύσεις, θέσεις εργασίας και το προφίλ της περιοχής στο εξωτερικό. Η επέκταση του διαδρόμου αποτελεί έργο υποδομής με μετρήσιμο όφελος. Με βάση αντίστοιχες παρεμβάσεις, το κόστος απαλλοτριώσεων και κατασκευής μπορεί να κινηθεί στα 50–80 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για επένδυση μικρής κλίμακας αν συγκριθεί με τις δαπάνες για αναπλάσεις που δεν αφήνουν διαρκές οικονομικό αποτύπωμα, ούτε δημιουργούν νέες αλυσίδες αξίας. Το γεγονός ότι το αεροδρόμιο είναι και στρατιωτικό καθιστά αναγκαία μια καθαρή πολιτική δέσμευση. Κατά τη συζήτηση της σύμβασης στη Βουλή, η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας οφείλει να δεσμευτεί ότι η επέκταση θα υλοποιηθεί εντός πενταετίας. Η δέσμευση αυτή μπορεί να στηριχθεί μόνο μέσα από συλλογική πίεση. Επιμελητήρια, ενώσεις ξενοδόχων, εμπορικοί σύλλογοι, δήμοι και Περιφέρεια Πελοποννήσου χρειάζεται να πάρουν θέση με ψηφίσματα. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες μπορεί να αναλάβει και η αντιπολίτευση, μεταφέροντας το ζήτημα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Χιλιάδες Πελοποννήσιοι ομογενείς σε ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία αναζητούν άμεση σύνδεση με τον τόπο τους. Η δυνατότητα απευθείας άφιξης στον Μοριά αλλάζει τη γεωγραφία της τουριστικής ζήτησης, ενισχύει τη διάρκεια της σεζόν και δημιουργεί σταθερότερες ροές επισκεπτών. Η παραχώρηση ανοίγει ένα παράθυρο στρατηγικής επιλογής. Αν αξιοποιηθεί, η Μεσσηνία και η Πελοπόννησος μπορούν να αποκτήσουν ρόλο στην επόμενη φάση του διεθνούς τουρισμού. Η τοπική και περιφερειακή ηγεσία καλείται να χαράξει πορεία με ορίζοντα και διάρκεια.
